علیرغم اینکه شهر ما یک شهر صنعتی محسوب میشه اما رشد بخش خدمات بر دیگر بخش ها پيشي گرفته و تعدادی از شهروندان عزیزمون به نحوی در اين بخش مشغولند . بگذارید راحت بریم سر اصل مطلب . حتما برای خرید ، یا پیدا کردن یه آدرس ، نیم نگاهی به تابلوهای مغازه ها انداختید اگر هم نه از امروز یه ریزنگاه  کوچک  به بعضی اسامی  فروشگاه ها و مغازه های مسیرتون بندازین ! " موبایل الزهرا " ، " تعویض روغن ولیعصر " ، "چلوکباب المهدی" ، "آرایشگاه ولی عصر " ، "کله پزی ابوعلی سینا " و بسیاری شبیه این اسم ها که من اِبا دارم از نوشتنشون  که مختص شهر ما هم نیست ... تو تمام شهر و دیار این مملکت وجود داره بدون اینکه کسی معترض بشه ! 

این همه بگیر و ببند اداری و این همه خدم و حشم برای گرفتن یه مجوز کسب  اما دریغ از یه نگاه به این همه آشفته بازار اسامی !

چرا طفره برم ! اگه ما فکر می کنیم با گذاشتن  اسامی متبرکه ائمه و معصومین روی مغازه و فروشگاه خودمون عمق  ارادت و اخلاصمون به اون عزیزان تجلی پیدا میکنه و یا اگه فکر می کنیم بازار   دادوستد روزمره مون به یمن نام اون بزرگواران رونق پیدا میکنه ، باید بگم زهی خیال باطل !

چرا اجازه میدیم حدومرز و حریم مقدسات شکسته بشه و از هر نام و وجهه مقدسی واسه نوندونیه خودمون استفاده کنیم ؟ 

نکنه که خدای  نخواسته فکر کنیم گناه اجحاف به مشتری رو میتونیم پشت اسماء مقدسه ائمه و معصومین پنهون کنیم ! ! !!    

اگر چه بسیاری از این نامگذاریها با قصد و غرض صورت نگرفته و اغلب از سر ارادت است، اما  مسئولیت شهروندی ما اقتضا می کند با انتخاب نامی  مناسب برای مغازه خود نه تنها تصویری درست از فرهنگمون رو به نمایش بگذاریم بلکه حداقل بهانه اي برای استهزا هم به دست بعضی فرصت طلبان نمی دیم.

نتیجه : نامگذاري مغازه ها كه گاهي هيچ تناسبي با نوع فعاليت در آن مغازه ندارند يا استفاده از اسامي مقدس ائمه(ع) در يك كلمه مركب بدون هيچ توجهي به تركيب كلمات و معناي خاصي كه به وجود آمده، نکته ظریفی هست که باید هم شهروندان و هم مسئولین فرهنگی شهر به اون دقت کنند.    

به امید موفقیت همه شهربابکی های عزیز

همیشه پس از برگزاری مراسمات شادی یا عزاداری های ایام محرم که معمولا با توزیع شربت در بعضی نقاط ترافیکی شهر همراه هست به این مسئله فکر می کنم که سهم حقوق شهروندی در فرهنگ شهرنشینی ما تا چه میزان است ؟

 امان از دست بعضی ما مردم ! یا از این طرف پشت بام میافتیم یا از آن طرف!!!

می اندیشم سنت زیبای نذری دادن در گذشته آیا به این شکل بود؟ آیا ما وارثان کسانی هستیم که در گذشته  اگر تکه نانی بر روی زمین می دیدند از زیر پا بر میداشتند ؟! و می گفتند . نان برکت خدا است و حرمت دارد!  ولی فقط نان برکت خدا نیست . آب ، شکر ، آب لیمو و همه مواد تشکیل دهنده شربت هم برکت خدا است. مهمتر از همه احساس مسئولیتی است که بنده و شما در قبال همشهریان بعنوان یک شهروند شهرنشین داریم چه در عرف اجتماعی و چه در آموزه های دینی و شرعی خود مان هم نا شکری در برابر بزرگترین نعمت خدا یعنی زندگی است

 البته منظور ازبیان این مطلب نفی ابراز شادی با توزیع شربت و شیرینی به مناسبتهای گوناگون نیست بلکه اشاره به مواردی دارم که با تامل بیشتر و همکاری بیشتر می توان بسیاری از مشکلات و نارضایتی شهروندان را برطرف نمود. در یک کلام سنت نذری دادن و یا توزیع شربت و شیرینی اقدام بدی نیست اما حیف و میل شدن نعمات خدا در مراسم ها  بویژه دهه محرم نوعی اسراف است که مرهون اجرای بد ما است.

تصور کنید بدلیل یک مناسبت در یک منطقه شهر شربت توزیع می گردد: 

تعداد زیادی ليوان يك بار مصرف استفاده می شود ؛

 ليوان‌ها در گوشه‌ و كنار خيابان و پياده‌روي محدوده‌ي چادرهاو تا شعاع چند متری روی زمين انداخته می شود كه رفتگراني بايد به نظافت آن بپردازند؛

 ترافيك ناشي از توقف اتومبيل‌ها براي گرفتن يك ليوان شربت، سوخت بنزين را كه سرمايه‌اي ملي است و با سوبسيدِ متعلق به همه‌ي ايرانيان تأمين مي‌شود، افزايش می یابد

 عده ای از همشهری های نیمه محترم هم خودروی خود را وسط  خیابان پارک می کنند تا لیوانهای شربت را از توزیع کننده ها بگیرند و جای بسی تاسف است که مالکین بعضی خودروهای مدل بالا پس از خوردن شربت ، لیوانها را از شیشه ماشین به بیرون پرتاب می کنند و بی خیال شهروند رفتگری که زحمت جمع آوری این لیوانها را خواهد کشید...

 دوست عزیز همشهری من :

فرهنگ شیء نیست که بتوان آن را مثل کاسه و بشقاب ساخت ( فرهنگ سازی) و بالای تاقچه بدون استفاده و دست نخورده نگاه داشت. فرهنگ در ذهن و عمل من و شماست و باید استفاده کرد تا صیقل داده شود. باید از آن کاست و به آن افزود تا همیشه پویا و زنده بماند . فرهنگی که بالای طاقچه خاک بخورد و با شرایط روز منطبق نشود و در عمل نتوان از آن سود برد محکوم به اضمحلال در دیگر فرهنگ های پویا تر است .

پس دوست عزیز اگر بر این باور هستی که سنن و فرهنگ کهن ما که همیشه با آن فخر فروخته ایم و زبانزدش بوده ایم باید حفظ شود، باید بپذیری که نحوه اجرای آن نیز باید دوستانه و با همفکری و لحاظ نمودن حقوق دیگران و شرایط روز منطبق بشود.

اعیاد شعبانیه را پیش رو داریم ضمن تبریک فرا رسیدن این اعیاد خجسته امید است همه با هم و با رعایت قوانین شهروندی با همدلی و در کنار هم برای تعجیل در ظهور مهدی صاحب الزمان (عج) دعا کنیم.

طبق ماده 55 قانون شهرداری ها سد معابر عمومي و اشغال پياده روها و استفاده غير مجاز آنها و ميدانها و پاركها و باغ هاي عمومي براي كسب و يا سكني و يا هر عنوان ديگري ممنوع است و شهرداري مكلف است از آن جلوگيري و در رفع موانع موجود و آزاد نمودن معابر و اماكن مذكور فوق وسيله مأمورين خود رأساً اقدام كند،

متاسفانه با توجه به اخطار چند مرتبه شهرداری به کسبه در رابطه با رفع سد معبر متاسفانه بسیاری از شهروندان ما همچنان بی توجه هستند ! ...